Almanya’da taşınan herkes, yeni adresini resmî makamlara bildirmek zorunda. Bu da birden fazla vakit belediyeyi aramak, haftalarca randevu beklemek ve şahsen oraya gidip kağıt formları doldurmak manasına geliyor.
Peki doktora gittiğinizde sıhhat sigortası kartınızı meskende unuttuysanız ne olacak? Kimi uygulamalar yardımcı olabiliyor lakin yalnızca faks yoluyla.
Almanya’daki bilişim kesimi derneği Bitkom’dan Felix Lesner DW’ye “Alman şirketlerinin yaklaşık dörtte üçü, yani yüzde 77’si hâlâ faks aygıtı kullanıyor” diyor.
Peki neden?
Lesner’e nazaran, “Şirketlerin birçok, resmî makamlarla irtibat için faksın vazgeçilmez olduğunu söylüyor. Sorun tahminen de tam burada.”
Yani kamuda!
Dijitalleşmede geride kalan bir ülke
Avrupa Birliği (AB), üye ülkelerin dijital gelişimini tertipli olarak sıralıyor. Almanya bu listelerde en yeterli ihtimalle 27 ülke ortasında orta sıralarda yer alıyor. Dijital kamu hizmetleri manasına gelen e-devlet konusunda ise Almanya bilhassa geride. Danışmanlık şirketi Capgemini’nin bir çalışmasına nazaran Almanya, AB ülkeleri ortasında bu alanda içinde 24’inci sırada.
Programlanabilir bilgisayarı, SIM kartı ve MP3 teknolojisini Alman mühendisler icat etti. Lakin bir aracı tescil ettirmek ya da evlilik dokümanı almak hâlâ uzun kuyruklar demek. Düsseldorf Dijital Ajansı’nın başındaki Frank Reinartz, Almanya’nın problemini şöyle özetliyor:
“Strateji ya da maksat eksikliğimiz yok. Sıkıntımız uygulama.”
Küçük ve orta ölçekli işletmeler çok bürokrasiden şikayetçi; dijital tahliller ise kısa vadede mümkün görünmüyorFotoğraf: Countrypixel/picture alliance
Örneğin yaklaşık 650 bin nüfuslu Düsseldorf kenti, 580 idari hizmetten yalnızca 120’sini çevrimiçi olarak sunuyor. Bu da yüzde 20’den biraz fazlasına tekabül ediyor. Buna karşın Düsseldorf, dijital açıdan ilerici bir kent olarak kabul ediliyor ve Alman kentlerindeki dijital hizmetleri ölçen Bitkom’un Akıllı Kent Endeksi’nde altıncı sırada yer alıyor. Ülkenin başşehri Berlin ise bu alanda birinci 40’a girmekte bile zorlanıyor.
“Kurumsal enflasyon”
Reinartz’a nazaran, Almanya’nın 16 eyaletten oluşan federal yapısı birçok vakit tahlilleri belediyelerin takdirine bırakıyor:
“Federal seviyeden gelen çok fazla yazılım tahlili ve süreci yok, Her kent idaresi, örneğin araç tescili üzere ülke çapında geçerli bir süreç için kendi tahlilini bulmak zorunda kalıyor.”
Buna bir de uyum eksikliği ve araştırmacı Stefanie Köhl’ün “kurumsal enflasyon” diye isimlendirdiği durum ekleniyor:
“Herkes bir şey yapıyor fakat yalnızca kendi alanında. Tahliller ortasında irtibat yok, bazen kullanılan teknolojiler birbiriyle uyumlu bile değil.”
Dijital mucizenin ismi: Danimarka
Almanya hâlâ tartışırken Danimarka bu vizyonu çoktan hayata geçirdi. Kopenhag’daki Digital Hub Denmark’ten Jakob Frier, şu bilgiyi veriyor:
“Örneğin Borger.dk isimli site, vatandaşların 2 binden fazla kamu hizmetine dijital olarak erişebildiği merkezi bir platform. Vergiden sıhhat hizmetlerine kadar neredeyse her iş çevrim içi hallerilebiliyor.”
Dijitalleşme kurbanı: Danimarka’da mektup gönderimi ve dağıtımı tümüyle durunca posta kutuları da fonksiyonunu yitirdiFotoğraf: Steffen Trumpf/dpa/picture alliance
Bunun anahtarı, mecburî dijital kimlik kartı. Danimarka Dijital Yönetim Ajansı Genel Müdür Yardımcısı Adam Lebech DW’ye “Yetişkin nüfusun yaklaşık yüzde 97’si dijital kimliğe sahip” diyor.
Danimarka sisteminin dijital temeli, tek tip bir kimlik numarası. Bu, Danimarka’nın 1968 yılında uygulamaya koyduğu Merkezi Kişi Kaydı (ZPR) sistemine dayanıyor. Lebech, “Tüm sistemler için birebir kimlik numarasını kullandığımızdan, data alışverişi epeyce kolay. Bu sayede, farklı kurumlar ortasında kesintisiz hizmetler sunabiliyoruz. Natürel ki, hükümete güvenmek gerekiyor” diyor.
Anketler Danimarkalıların çoğunluğunun hükümetine güvendiğini gösterse de Almanlar, Nazi ve Doğu Almanya geçmişleri nedeniyle devlet tarafından yönetilen, merkezî data toplama sistemine çok daha kuşkucu yaklaşıyor. Hem Hitler’in Üçüncü Reich’ı hem de Doğu Almanya Komünist Partisi, şahsî bilgileri insanları gözetlemek ve hayatlarını denetim etmek için kullanıyordu.
Hindistan’ın sıçraması
Hindistan ise dijital hizmetlerin kısa müddette büyük ilerleme kaydedebileceğini gösterdi. Ülke, yalnızca 15 yıl içinde Aadhaar isimli kendi elektronik kimlik sistemini kurdu. Resmî datalara nazaran, Hindistan nüfusunun yaklaşık yüzde 99,9’u Aadhaar kullanıyor.
Dijitalleşmenin önde gelen merkezlerinden Hindistan’da, sokakta satılan şiyecek ve içecekleri bile artık dijital yolla sipariş edip ödemek mümkün Fotoğraf: Pradeep Gaur/SOPA Images/ZUMA Press Wire/picture alliance
Aadhaar, Birleşik Ödeme Arayüzü (UPI) isimli dijital ödeme platformuyla kontaklı. Bu sistem, sokak satıcıları tarafından bile kabul ediliyor. Hindistan’ın en büyük bilişim şirketi TCS’ten Tej Paul Bhatla, Aadhaar ve UPI için “temel altyapı sistemleri” tarifini yapıyor.
Bhatla, Aadhaar ve UPI olmasaydı “bugünkü banka hesabı kullanım oranına ulaşmak için 48 yıla gereksinimimiz olurdu” diyor.
Daha güçlü bir dijital altyapı ve dijital hizmet ekosistemi, Almanya üzere ülkelerde de ekonomik büyümeyi tetikleyebilir. “Büyümezseniz, başka ekonomilerden gelen tehditlere açık hale gelirsiniz.”
Kaynak: DW
Bir yanıt bırakın